Nerki – Popularne choroby

Wpływ rdzenia kręgowego na czynność nerek wykazał jeszcze Bernard przez wywołanie bezmoczu po przecięciu rdzenia części szyjnej. Liczni badacze, którzy prowadzili dalsze badania w tym kierunku stwierdzili najsilniejsze antydiuretyczne działanie po przecięciu tej części rdzenia na wysokości VII kręgu. Obserwacje psów z przeciętym rdzeniem części piersiowej, między II a IV segmentem, dokonane przez Balinta i Feketa, wykazały, że po 5 – 30 dniach od przeprowadzonego zabiegu wydzielanie moczu jest zupełnie podobne do uzyskanego przez całkowite odnerwienie nerek. Dożylne wprowadzenie wody lub roztworu fizjologicznego w tych warunkach wywołuje tylko niewielkie wahania w wydalaniu sodu, potasu i kreatyniny. Natomiast doświadczenia z przeciętym rdzeniem poniżej XII kręgu piersiowego wykazały chwilowe zwiększenie wydzielania nerek. Naukowcy w długotrwałych doświadczeniach prowadzonych na psach z przeciętym rdzeniem części lędźwiowej wykazali, że wchłanianie zwrotne sodu w kanalikach nerkowych jest zależne od bezpośredniej neuroregulacji nefronu na tym poziomie rdzenia kręgowego.

W kardiologii zaznacza się wciąż znaczny postęp, obejmujący wszystkie dziedziny tej obszernej dyscypliny klinicznej. Dotyczy głównie patofizjologii układu krążenia i patogenezy wielu chorób. Mają również miejsce liczne udoskonalenia metodyczne, zarówno w badaniach hemodynamicznych jak i biologicznych. Szczególnie interesujący i ważny jest rozwój nieinwazyjnych metod badania układu krążenia sprowadzających operowanie złożonymi pojęciami patofizjologicznymi coraz bliżej łóżka pacjenta. W ostatnich latach wprowadzone zostały również nowe metody leczenia chirurgicznego i farmakologicznego. W II wydaniu książki Zarys kardiologii autorzy starali się uwzględnić zdobycze wiedzy kardiologicznej w możliwie szerokim zakresie. Są jednak w pełni świadomi, że ograniczone ramy monografii pozwalają na przedstawienie jedynie najważniejszej problematyki. Wprowadzono nowe rozdziały dotyczące zachowania się układu w czasie ciąży i w samoistnej hipotonii ortostatycznej oraz zasad postępowania w stosunku do chorych z patologią sercową przygotowanych do niekardiologicznych zabiegów chirurgicznych.

W codziennej praktyce lekarskiej spotyka się bardzo często chorych, którzy zgłaszają liczne dolegliwości ze strony różnych narządów, jednak badanie tych pacjentów, niekiedy wielokrotnie powtarzane w czasie ich dłuższej obserwacji, nie prowadzi do wykrycia zmian organicznych w układzie nerwowym i narządach wewnętrznych. Większość lekarzy wyraża zgodny pogląd odnośnie do psychogennego pochodzenia zaburzeń czynnościowych charakteryzujących te zespoły kliniczne, zwane najczęściej nerwicami. Etiopatogeneza nerwic jest złożona i niedokładnie poznana. Podłożem reakcji nerwicowej jest szeroko rozumiany uraz psychiczny, prowadzący do zakłócenia czynności i regulacji wyższej czynności nerwowej, ośrodków podkorowych i układu autonomicznego. Wyczerpujące dane na temat patogenezy nerwic znaleźć można w piśmiennictwie psychiatrycznym. Niektórzy uważają, że osoby zapadające na nerwicę wykazują pewne cechy charakteru uspasabiające do występowania reakcji nerwicowych. Częste też jest rodzinne występowanie nerwic.

You may also like