Ubodzy – Zdrowie

Tam gdzie jest bieda a wręcz ubóstwo trudno o zdrowie, a w przypadku choroby trudno o dobre leczenie. Niestety biedni ludzie zawsze są w gorszej pozycji względem choroby niż bogaci bo są niedożywieni, osłabieni, nie mają dobrych warunków do kuracji, leczenia, rehabilitacji. Ludzie trzeciego świata, krajów naprawdę biednych są skazani na cierpienia z braku leków, wody, szpitali, lekarzy i podstawowej wiedzy o tym jak zapobiegać niektórym chorobom i jak nie dopuścić do ich rozprzestrzeniania. Prawda o zdrowiu w Afryce jest przerażająca- jeden szpital na wiele tysięcy kilometrów, lekarze którzy rzadko zdążają dojechać do pacjenta by nie umarł, brak jakiejkolwiek profilaktyki w postaci szczepień- to główne przyczyny wysokiej śmiertelności ludzi, a zwłaszcza dzieci i niemowląt. Dzieci tylko w kilkunastu procentach mają szansę dożyć pełnoletności, a średnia życia przeciętnego mieszkańca też jest dużo niższa niż w Europie czy Stanach. Dlatego każda pomoc organizacji humanitarnych, misji religijnych i innych jest tak istotna i tak potrzebna.

Wielu osobom pobyt w szpitalu kojarzy się cierpieniem, odseparowaniem od rodziny, koniecznością leżenia i niezbyt komfortowymi warunkami szpitalnego życia, nie mówiąc już o jedzeniu. Polskie szpitale kojarzą się pacjentom bardzo źle, ale na szczęście w wielu placówkach rzeczywistość rodem z PRL zaczyna się zmieniać i choć może daleko nam do wyidealizowanego obrazu szpitala z Leśnej Góry czy z Ostrego Dyżuru to naprawdę jest lepiej. W niektórych placówkach i na niektórych oddziałach ściany nie są już obowiązkowo zielone, a podłogi nie śmierdzą lizolem ale ogólnie sam pobyt w szpitalu jest zawsze silnym przeżyciem nie tylko dla dzieci. Szpital to brzmi groźnie, to znaczy że jest z nami cos rzeczywiście nie tak. Wielu dorosłych bardzo silnie emocjonalnie przezywa to że ma iść na zabieg, badanie które wymaga hospitalizacji lub na obserwację. Polacy boją się szpitali i nie jeszcze wiele lat zanim to się zmieni na patrzenie, ze idziemy tam by nam pomogli. Na szczęście w niektórych dziedzinach np. w położnictwie szpitale robią coraz więcej by uczynić pobyt bardziej znośnym, bo to nie są wakacje ale poród i pobyt z noworodkiem może być dobrym przeżyciem a nie najgorszym koszmarem.

Najpoważniejsza formą leczenia jest zawsze operacja, bo nie jest to rutynowy zabieg choćby był przez lekarzy już dobrze znany. Operacja zawsze niesie ze sobą ryzyko komplikacji, powikłań a nawet śmierci na skutek zbytniego obciążenia organizmu, uczulenia na lek czy innej nieprzewidzianej sytuacji. Ale często operacja jest też jedynym możliwym sposobem ratowania zdrowia i życia pacjenta. Operacje dzielą się ze względu na stopień radykalności: mniej i bardziej radykalne. Te mniej poważne są mniejszymi zabiegami, czasami w znieczuleniu miejscowym, a te poważniejsze wymagają znieczulenia ogólnego przy asyście anestezjologa. Każda dziedzina medycyny ma w swoich sposobach leczenia zabiegi operacyjne. Nie należy od razu wpadać w panikę jeśli lekarz kieruje nas do szpitala na operację, ale zawsze trzeba brać pod uwagę ryzyko, że może dojść do komplikacji i jeśli nie zabieg nie jest w stu procentach konieczny to unikajmy go. Niektórzy pochopnie decydują się na takie zabiegi jak operacje plastyczne nie mając świadomości, że i one bywają niebezpieczne a przede wszystkim po zabiegu zawsze jest ból i dłuższy czas rekonwalescencji.

You may also like